De poorten naar het ‘normale’ level worden langzaam geopend. Maar wat zullen we daar aantreffen? Keren we terug naar het oude normaal of gaan we (wéér) naar een nieuw normaal? Met de poorten op een kier, turen we er alvast doorheen. En we zien er kantoormedewerkers werken in ‘bots-ruimtes’, waar het vooral gaat om sociaal contact. We zien er mensen die hun baan inwisselen voor het avontuur. En mensen die losbandiger leven ter sociale overcompensatie voor een jaar vol gemiste kansen.
Werkgevers zijn in de afgelopen 12 maanden gestart met experimenten die het werkleven van met name kantoormedewerkers wezenlijk anders maken. Bijvoorbeeld, thuiswerken is here to stay. Werkgevers zijn er namelijk achter gekomen dat mensen niet gaan lanterfanteren als ze vanuit huis werken. In tegendeel. Daarnaast maakt de 4-daagse werkweek een voorzichtige opmars en met de term ‘collision spaces’ (ik claim de term bots-ruimtes in het Nederlands) krijgen kantoren veel meer een sociale functie, dan een productieve. Met mensen die tegen elkaar botsen.
Mensen die het zich kunnen veroorloven gaan op zoek naar avontuur. Vorige week publiceerde The New York Times columnist Kevin Roose zijn artikel over de opkomst van ‘de YOLO economie’. Uit onderzoek van tech-reuzen als Microsoft ziet hij dat meer dan 40% van medewerkers van baan wil wisselen. In zijn ogen is dit het gevolg van een jaar lock-downs, maar dit komt ook door burn-outs, het vooruitzicht op het wegautomatiseren van carrières en de algehele desillusie dat velen van ons helemaal geen belangrijk ‘kritisch’ beroep blijkt te hebben. De jonge generatie, zo zegt Roose, wil iets anders in het leven.
‘Mensen gaan onvermoeibaar op zoek naar sociaal contact’, kopten verschillende kranten afgelopen weken. Dr. Nicholas Christakis, hoogleraar sociale epidemiologie aan de prestigieuze Universiteit Yale, voorspelt in zijn boek ‘Apollo’s Arrow: The Profound and Enduring Impact of Coronavirus on the Way We Live’ een tweede ‘roaring twenties’. Net als tijdens de Spaanse Griep in 1918, zien we nu grootschalige onthouding en het oppotten van spaargeld, aldus Dr. Christakis. Na COVID19 gaan we gretig op zoek naar ervaringen waar we tijdens de pandemie naar hebben gesmacht: gevulde voetbalstadions, drukke kroegen, de opmars van theater- en museumbezoek, en ook buitensporige seks.
In Nederland zijn de voorspellingen minder rooskleurig: het duurt nog jaren voor mensen op pre-corona niveau leven bijvoorbeeld op gebied van gezondheid, sociale contacten of de balans tussen werk en privé, allemaal variabelen van de Brede Welvaartsindicator (BWI). Uit onderzoek door de Rabobank en Universiteit Utrecht bleek de economie na de crisis van 2008, acht jaar nodig te hebben om volledig te herstellen (gemeten in BBP), de BWI bleef echter tot 2013 teruglopen en was in 2018 pas weer teruggekrabbeld. Omdat de brede welvaart moeizamer hersteld van een crisis, vragen de BWI-economen de politiek breder te kijken dan alleen het redden van de economie. Helaas zitten losbandige seks en avontuurlijke banen niet in de BWI-definitie van welvaart.
Mike Bakker
27-4-2021
Bronnen
De economische groei herstelt wel weer. Maar het welzijn, wat doet corona daarmee? | De Volkskrant
Welcome to the YOLO Economy – The New York Times (nytimes.com)
Collision Spaces:Trend or Revolution? – Smart Furniture Blog